Pedagogika specjalna

Maria Piszczek
Dziecko, którego rozwój emocjonalno-poznawczy nie przekracza pierwszego roku życia. Diagnoza, zasady terapii ocena efektów zajęć
Zrozumienie rozwojowego sensu sposobu funkcjonowania ucznia możliwe jest tylko wówczas, jeśli spojrzymy na nie w kontekście wszystkich przemian, które dokonują się na danym etapie jego życia.
Postawa rozumiejąca zakłada nie tylko zdolność do empatii, ale również umiejętność właściwego rozpoznania poziomu rozwoju ucznia. Wiedzę o tym, jak funkcjonują jego zmysły, umysł i ciało i jak - dzięki temu - może on włączać różne aspekty rzeczywistości do własnej aktywności. Między innymi tym zagadnieniom została poświęcona pierwsza część pracy. Przedstawione w niej normy rozwojowe są orientacyjne, ale możemy je wykorzystać zarówno podczas badania i obserwacji małych dzieci do 12 miesiąca życia, jak i tych osób głęboko upośledzonych umysłowo, które funkcjonują na poziomie noworodka lub niemowlęcia.
W drugiej części zostały przedstawione podstawowe zasady stymulacji rozwoju uczniów z głębokim upośledzeniem umysłowym oraz wytyczne, których stosowanie powinno ułatwić ocenę efektywności prowadzonych z nimi zajęć rewalidacyjno-wychowawczych.





